Rüya

Evet, en güzeli çocuk olmak. Saat onbiri vurduğunda çoktan uyumuş olmak…
Akşamı annemin güzel yemekleriyle geçirmek, sonrasında hayaller..
Yazın babannemin uyumadan önce anlattığı masallar, o masallarla devam eden uykular…
En güzeli çocuk olmak.
Dert yok, tasa yok..
Yalanlar bile masum, temiz.
Acıtmıyor..
Bilyelerim çokken sevinmek, ütülünce üzülmek, küsmek dünyaya..
Yıldızlara bakmak beton damda, öylece dalmak..
Zamanın çabucak geçmesi… Hayır, geçmesin, geçmesin zaman…

Ben hep çocuk kalayım. Çocuk olayım, çocuk kalsın kalbim, aklım. Çocukça sevsin, çocukça inansın..
Aldanınca çocukça ağlasın, çocuk saflığına versin..
Unutsun bir çocuk gibi.
Sonra sahile çıksın, martılara gıpta etmesin..
Bir çocuk gibi, onları taklit etsin, koşsun özgürce kumsalda.
Denize girsin, üşümesin, üşüdüğünü bilmesin.

Dünya kirletmesin bu çocuğu, yalanlar ezmesin.
Hayır istemiyorum, öğretmesin hayatı.
Adı sanı belli olan, maddenin ruhları öldürdüğü dünya, kirletmesin bu çocuğu..
Gülüşü masum kalsın, ardında saklamasın günahlarını.
Sözleri samimi olsun, yürekten olsun sarılması..

Çocuk keşkeleri saya saya büyümesin, istemem.
Olgun olmasın, yetişmesin hataların yetişkinliğine..
Aldatmasın, sevgisi temiz kalsın. Sevdiğini ağlatmasın, sevdiği çocuk kalsın..

Ben çocuk kalayım,sevdiklerim çocuk kalsın…

02.00
14.05.’08