Ebrah

Uzak bir alemden bakıyorum sana. Önümde aşılması güç mesafeler, derin çukurlar, koca dağlar var. Hepsini geçtim ben. Çıktım koca zirvelere.. Düştüm dipsiz kuyulara..

Şimdi geldiğim memleket, o kum tepesini andırıyor. Ne hissettiğimi bile bilmiyorum. Hani iki ara bir dere.. Uzağım tüm duyulara..

Uzaktan bakıyorum ya, her şey daha temiz, daha derin gözümde. Farkındayım günden güne diriliyor ruhum. Oluşuyor yerin özümde. Uzağım, yaklaşmak istemiyorum. Sen havayı bir başka soluyorsun ben bir başka.. Gözlerin başka bakıyor dünyaya, bende fer yok. Düşünde ne var kim bilir.. Düştüğüm tarifsiz aşka özne olacak başka bir yar yok..

Hayal değil, heves değil, istek değil yüreğimin haykırışı. Artık ‘gerçek’ hiç değil hissetmekten zevk aldığım. Gerçek yalan, gerçek soğuk, gerçek sonlandıran ruhumdaki barışı.. Gerçek bir kâbus, düş bir hakikat.. Rüyanda uzanan el benim, denizde boğulan ben.. Etrafında ateşler, bir yudum su bekleyen.. Muhtacım ey aydınlık yüz, eylemez misin rikkât..

Uzağım sana, yaklaşamam. Her gündüz resmin gözümde, gece hayalin zihnimde olsun. Beklediğim merhamet, pervane gibi etrafında dönüşüm olsun. Uzağım, önümde aşılması güç mesafeler, derin çukurlar, koca dağlar var. Ben bu koca dağları aşamam.. Ne bilirsen bil sözümde, ötesi gününde olsun.

Hayal olsun, düş olsun. Yeter ki gerçek kirletmesin bu rüyayı. Sakladığım kıymet, beni hamur gibi pişirsin dert ocağında.. Sözlerim kuş olsun uçsun dünyamdan dünyana.. İşit sen de bu duayı, işit en gizli, en uzak, en münzevi haliyle gönlünün..

Gerçek bir kâbus, düş bir hakikat.. Muhtacım ey aydınlık yüz, eylemez misin rikkât.. Her gündüz resmin gözümde, gece hayalin zihnimde olsun..

Beklediğim merhamet, bir amin benden yana…

24 Kasım ’08